طاهره صفارزاده فرزند درویش در آبان ماه سال ۱۳۱۵ ه ش در «سیرجا ن» متولد شد. وی در رشته ی زبان و ادبیات انگلیسی لیسانس گرفت و برای ادامه ی تحصیل عازم لندن گردید با راهنمایی یک شاعر آمریکایی، در رشته ی نقد تئوری و عملی ادبیات جهان در دانشگاه «آیوا» مورد پذیرش قرار گرفت و تحصیلات خود را در آمریکا به پایان رسانید.
خانم صفار زاده یک شاعر واقعی است و خود صاحب سبک است و از توانایی و مهارت کامل برخوردار می باشد.
ادوار شعری او را می توان به سه دوره تقسیم کرد:
۱ـــ در یک دوره که شاعر پابند اوزان عروضی بوده و در این راه مانند دیگر شاعران به سرودن شعر پرداخته است.
۲ـــ شاعر در راه گسستن اوزان عروضی است و می کوشد تا راه خود را باز یابد و در این دوره میان شعر قدیم و جدید گام بر می دارد.
۳ـــ دورهای که اصولاً خود را به کلی از قیود اوزان آزاد نموده و قدرت تخیل شاعرانه ی خود را در میان اوزان رها ساخته است و شاعری نوپرداز به حساب می آید.
او از شاخص ترین شاعران مذهبی قبل از انقلاب است که با برخورداری از بـیـنش توحیدی، سیاسی و اجتماعی با زبانی ساده و روان، آثاری عمیق و ماندگار آفریده است.
غیر از مقالات و آثاری که در جراید و مجلّات از او چاپ شده، آثار دیگرش بدین شرح است:«پیوندهای تلخ»(مجموعه ی قصّه)، «رهگذر مهتاب»، «طنین در دلتا»، «دفتر دوم»، «سـدّ و بازوان»، «بیعت با بیداری»، «حرکت و دیروز»، «دیدار صبح»، «سفر پنجم»(مجموعه های شعر)، «اصول و مبانی ترجمه».
منبع: دانشنامه شعر عاشورایی/گردآوری: مرضیه محمدزاده
