تحصیلات و فعالیت
«علامه ملاحسن یا ملاحسن یزدی فرزند محمدعلی یزدی» یکی از شخصیتهای بزرگ دوران قاجار است. سال ولادت این اندیشهور بزرگ، مشخص نیست. امّا آنگونه که از متن کتاب او بر میآید این کتاب در سال (۱۲۳۷ ه.ق)؛یعنی در حدود دویست سال پیش، نگاشته شدهاست. در کتاب«قصص العلماء» اثر «آیت الله گابونی» و کتاب«سیمای نصرآباد» آمدهاست که«شیخ حسن یزدی حائری»، اهل نصرآباد . تفت در نزدیکیهای شهر یزد است.
این شخصیت بزرگوار، واعظ، فقیه، سخنور و مجتهدی اهل سیاست و مبارزه بوده است. اطلاعات به دست آمده از زندگی این بزرگوار نشان میدهد که ایشان با حاکم یزد درگیر میشوند و علیه ظلم، ستم و بیداد او آرام نمینشیند. حاصل این درگیری، تبعید وی به دارالخلافه(تهران) میشود. آمدن ایشان به تهران در عصر فتحعلی شاه قاجار بود. او در تهران مورد اهانت قرار میگیرد و پس از مدتها محاصره و محدودیت، تهران را ترک و به کربلا سفر میکنند. پس از مدتی نیز در همانجا از دنیا میرود. تاریخ وفات علامه شیخ حسن یزدی را در سال(۱۳۴۲ یا ۱۳۴۵ ه.ق) نوشتهاند. شیخ حسن یزدی از شاگردان ممتاز سید محمد طباطبایی، از علماء طراز اول وفقههای بزرگ آن روزگار بودهاند.بیشترین مباحث نگاشته شده در آثار علامهی یزدی در حوزهی فقه بوده است و او به عنوان یک متخصص فقیه در حوزهی فقه به تألیف پرداخته است.
آثار عاشورایی:
مهیج الاحزان: که مشهورترین کتاب علامهی شیخ حسن یزدی است. موضوع این کتاب، تاریخ کربلای اباعبدالله(ع) است.
