خدا کند به مظلومیت ائمه که در میان دوستانشان تمامی ندارد، مهر پایانی زده شود! و دستی از غیب برون آید و کاری بکند. شب بعد به زوّار کاروان گفتم درد فاطمه زهرا(س) پهلوی شکسته و صورت سیلی خورده او نیست که تمامی فضای ذکر مصیبتهای حضرتش را پر کرده است که این پایین آوردن حضرت در حد کسی است که از درد پهلو و سیلی مدام ناله میکند و سرانجام از دنیا می رود! بلکه درد زهرا درد تنهایی علی است و محرومیت جامعهی نوپای اسلامی پس از پیامبر(ص) از حاکمیت و ولایت علوی که مطابق آیات قرآن(آیه مباهله) و روایات نبوی، خود پیامبر بود و هست و جان او جان پیامبر و گوشت و پوست و استخوان او و پیامبر یکی بود و مگرنه پیامبر در شأنش فرمود:«انا و علی من نور واحد و من شجره واحده و سائر الناس من شجر شتی؟ من و علی از یک نور و یک درخت خلق شدهایم و بقیه مردم از درخت دیگری اند.» «دعای ندبه» این همان مظلومیتی است که دامنه آن به عاشورا کشیده شده و به قول شهید مطهری بعضی امام حسین(ع) را در گودال قتلگاه و در حد نوجوانی که مادرش را صدا میزند پایین میآورند و از دشمن، دشمنی که جان کندن اصغر شش ماهه را دیده و به جای آب به سوی او تیر سه شعبه پرتاب کرده است و حلق این کودک بیگناه را گوش تا گوش بریده و زخمی جانکاه بر دل او وارد کرده التماس آب میکند تا لبتشنه از دنیا نرود! خدا کند کسانی که با این ذهن تنگ و کوچک و حقیر به ائمه مینگرند و ذکر مصیبت آنان را میخوانند و از مردم مطالبه اشک میکنند بدانند باید از بسیاری از خواندهها و گفتههای خود توبه کنند. و هم بر این مبناست که امام آن معمار بزرگ انقلاب و چشم و چراغ عارفان و سالکان عصر در کتاب بسیار ارزنده «سرالصلوه» خود مینویسند که نماز بعضی افراد نه تنها جزو حسنات آنها نیست بلکه در نامه اعمالشان بعنوان سیئات ثبت میشود! پناه بر خدا از چنین انحرافی در عقیده و عمل و مگرنه این است که قرآن هم می فرماید: «هل انبئکم بالاخسرین اعمالاً الذین ضلّ سعیهم فی الحیوه الدنیا و هم یحسبون انهم یحسنون سعیاً» آیا میخواهید شما را به زیانکارترین افراد در کردار خبر دهم؟ آنان کسانیاند که در گمراهی آشکار در زندگی دنیا سعی و تلاش بسیار میکنند ولی میپندارند کار نیک انجام میدهند! و چه دعایی کرد آن بزرگ که خدایا ما را از شر خودمان محافظت کن!
منبع:کتابتاعشق با عشق-سفرنامهی دمشق،کربلا،مکه غلامعلی رجایی
