میگویی روز دهم؟ یعنی ده روز گذشت؟ ده روز از قیام حسین؟
که میگوید قیام بود؟ قیام نبود، قیامت بود…
مگر جنگ بر سر عدالت نبود…؟
…
دیدی آسمان کربلا را؟ که خورشید بود و خورشید…
و خورشید ماند، تا گواه باشد بر حقیقت حسین… بر حقیقت زینب…و بر حقیقت حقانیت…
و چه چیز بیش از یقین بر حقانیت، انسان را بر احقاق حق استوارتر میکند؟
و چه میشود که انسان پای بر تحقق دادگری و دادستانی میفشرد…؟
آری پای میفشرد…و آرام تن، سرافراز و سینه ستبر چون عباس ، پای در آتش
ابراهیم مینهد… .
چه بر سر روح انسان میآید که یک یک یارانش را، که تک تک فرزندانش را، به
خنجر ابراهیم میسپارد…
و آگاه است…آگاه است که این بار، گوسفندی نخواهد بود… .
و در کربلا ، روح به شعله کشیده شدهی حسین بود … و دیگر هیچ… .
ندا فهیم
