فلسفه آفرینش انسان و اهمیت شناسایی امام(ع)
عَبْدِ الْکَرِیمِ بْنِ عُبَیْدِ اللَّهِ عَنْ سَلَمَهَ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: خَرَجَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ ع عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ ذِکْرُهُ مَا خَلَقَ الْعِبَادَ إِلَّا لِیَعْرِفُوهُ فَإِذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ فَإِذَا عَبَدُوهُ اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَهِ مَنْ سِوَاهُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی فَمَا مَعْرِفَهُ اللَّهِ قَالَ مَعْرِفَهُ أَهْلِ کُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُمُ الَّذِی یَجِبُ عَلَیْهِمْ طَاعَتُهُ[۱].
حسین بن على علیهما السّلام براى ایراد خطبه به سوى اصحاب خود بیرون آمد و چنین فرمود: «هان اى مردم! همانا خدا- بزرگ باد یاد او- بندگان خود را نیافرید مگر براى این که به او معرفت پیدا کنند. پس هرگاه او را بشناسند او را بپرستند و هرگاه او را بپرستند با عبودیت (صادقانه) او از بندگى هر آنچه جز خداست بىنیاز گردند»
مردى سؤال کرد: اى فرزند رسول خدا، پدر و مادرم فدایت، معرفت خدا چیست؟
حضرت فرمود: «این است که اهل هر زمانى، امامى را که باید از او فرمان برند بشناسند. (زیرا این امام معصوم است که مظهر اسماء و صفات جمال و جلال حق سبحان است)»
[۱] . ابن بابویه، محمد بن على، علل الشرائع، کتاب فروشى داورى، قم، چاپ اول، ۱۳۸۵ ش ، ج۱، ص ۹٫
